Jacqueline

Welkom op mijn persoonlijke pagina.

Mijn naam is Jacqueline en ook ik heb een stukje van Levensland. Mijn land is 5000 m2, een halve hectare. Vlak nadat we het land in 2012 gekocht hebben hebben we de grond laten testen en als gevolg daarvan hebben we bekalkt. Daarna ben ook ik begonnen met het inzaaien met groenbemesters. Dit om de grond te helpen zich te herstellen.

Tijdens de permacultuur-opleiding heb ik veel inspiratie opgedaan en had ik al heel wat plannen. Hoe deel ik mijn land in, waar komt het water, hoe ga ik het doen?

Alvast wat jonge fruitbomen gekocht en geplant. Toch liever eerst een poel maken. Bij de gemeente aanvragen: max 400 m2 groot en max 3 m. diep waren hun richtlijnen. Er was moed voor nodig om door te pakken en de graafmachine te laten komen. Het is een behoorlijke ingreep in het land en het kost ook best veel geld.

Het eerste dat de graafmachine deed was op de juiste plek de bovenste laag van de grond (met alle onkruid) eraf halen tot de harde onderlaag, en dat voor later bewaren. Deze mooie ‘zwarte’ grond is relatief fijn van structuur en vruchtbaar, deze werd uiteindelijk gebruikt om de aardewallen af te dekken. Zo had het zaaigoed een prima plek om te groeien.

Op de vrijgemaakte grond heb ik met biologische meel, een stokje, touw en een meetlint de vormen van de poel van de tekening gekopieerd . Daarna begon de graafmachine. De uitgegraven aarde werd  gebruikt om aardewallen te maken.

Met 40 verschillende soorten bosplantsoen, zo’n 200 boompjes en struiken zijn die wallen daarna beplant.

Aan de noordkant van de poel ligt een half ronde wal zodat je lekker beschut in het zonnetje kan zitten. Op het grasveldje dat daar nu is, staat een schommelbank. En er is een klein steigertje. Verschillende (eetbare) waterplanten groeien langs en in het water. De poel is het centrale punt geworden.

Daarnaast is er een cirkel van 155 linde boompjes gekomen. Een bijzonder prettige plek om te zijn.

Geïnspireerd door Sepp Holzer zijn er verhoogde bedden gemaakt in de vorm van een hoefijzer. Hier groeien nu aardappels en uien. Omdat we nog niet wonen op het land eten de reeën, konijnen, muisjes, rupsen en vele andere dieren mee van onze oogst. Na al vele teleurstellingen wil ik pas weer echt ‘moestuinieren’ als we voor die mee-eters een goede oplossing hebben.

Vele wilgen en berken zijn spontaan gekomen. Een klein aantal mogen groot worden, de anderen mogen nu nog beschutting zijn voor de vele fruitbomen en struiken die inmiddels geplant zijn. Vele jongewilgjes en berkjes helpen om de aarde te herstellen. De humuslaag is al enorm gegroeid/vebeterd. De vele paden zorgen dat we zo min mogelijk op die humuslaag lopen. Vele wormpjes en ander bodemleven is spontaan terug gekomen. Deze maken de aarde steeds vruchtbaarder zodat straks ook de notenbomen en nog meer bloemen ook hier goed kunnen groeien.

Het is nu vijf jaar geleden dat we het land gekocht hebben. In mijn visie was het een uitgemergelde doodgespoten maisakker. Er zat vrijwel geen leven in de grond.

Nu bruist deze plek van leven. Vogels en beestjes zoals hommels zorgen voor een heerlijk achtergrond geluid. Kikkers springen weg als je langs komt. Steeds meer pieren, mieren en andere kleine kruipers zie ik. Aan de voetafdrukken kan ik zien dat de poel vele bezoekers trekt. Grote en kleine beestjes en ook verschillende vogels. Het is voor mij telkens weer een avontuur om op Levensland te zijn, er valt steeds iets nieuws te ontdekken.

Ook zijn er nog steeds vele plannen om het steeds mooier/fijner te maken.

Mijn droom om op Levensland te wonen mag nog in vervulling gaan…

 

(foto’s volgen)